از مدتها پیش احساس می کردم که باید جایی برای بیان حرفهای خودمانی و دلنوشته های غم سرشته خود داشته باشم. جایی که فقط برای دل خودم باشد و بس و احساس نکنم که از یک سایت عمومی به نفع خود استفاده می کنم. شاید کسانی که کم و بیش با نام حقیر آشنا باشند آن را با نام هفته نامه صحرا سرشته اند و بنده را بیشتر به عنوان یکی از اصحاب مطبوعات می شناسند و یا یک فعال سیاسی-فرهنگی که در میادین مختلف با ایده های مختص خود و همفکرانش گاها اظهار وجود می کند و شکست و پیروزیهایی در پرونده خود نهفته دارد. بله هیچ یک از اینها خلاف واقعیت نیست . اما همیشه در عمق قلب خود احساس کرده ام که بیش از تمام اینها به دنیای زیبای شعر و قصه و خلاقیتهای ادبی تعلق دارم و آن نی ای هستم که مرا از نیستان ببریده اند و از نفیرم شعرها باریده اند.
زندگی ام همواره با شعر و داستان و مقالات ادبی معنا پیدا کرده است.. وقتی به گذشته خود می نگرم غیر از کتابهایی که چاپ کرده ام می بینم که بسیاری از شعرهای ترکمنی و مقالاتم با مضامین مختلف فرهنگی و سیاسی و اجتماعی به صورت پراکنده در سایتهای مختلف اینترنتی و یا صفحات مجلات و روزنامه ها به چاپ رسیده اند. برخی از آنها حتی از خاطرم فراموش شده اند، برخی متاسفانه گم شده اند و برخی هنوز به شلکی پراکنده در سایتها و نشریات مختلف ارتباط خود را با مخاطبان حفظ کرده اند و یا در گوشه دنج کتابخانه ای چشمان منتظر خود را به قدوم نگاهی جستجوگر دوخته اند. لذا تصمیم گرفتم که آنها را در وبلاگی مختص خود گرد آورم و در اختیار خوانندگانم قرار دهم و هم این که اگر حرف تازه ای داشتم بدون دغدغه در صفحه اینترنتی خود به نگارش آورم. چه بسیار وقتها حسهایی در قلبم جرقه زده اند که نمی خواستم آنها را در سایت صحرا و صفحات هفته نامه صحرا درج کنم تا مطالب بنده در آنها سنگینی نکند. اما وبلاگ در کل با جنبه فردی اش برای همه جا افتاده است و من نیز امیدوارم گشایش این وبلاگ ترنم جوشش عاطفه های ادبی ام را تندتر و دلنشینتر کند.
از سویی دیگر احساس می کنم در وبلاگ بهتر می توان نظر خوانندگان را جذب و با آنان تبادل نظر کرد. انتقادها و نصیحتها و گاه متللکهای شیریننشان را شنید. با این امید که از لذت آن حقیر را نیز محروم نکنید و بنویسید آن چه را که احساس می کنید تا احساسهایمان به هم پیوند خورد.
قربان شما.
ع. دیه جی rahmandieji@yahoo.com
معرفی بیشتر نویسنده وبلاگ:
http://www.iranturkmen
leri.ir/sahra/Azad/AsareDieji.htm

---