| تبليغات | X |
به یاد رباعی سرای بزرگ ترکمن نازمحمد پقه
۲۳ شهریور ۱۳۸۱ در استانبول بودم که خبر فوت یکی از عزیزترین دوستانم شاعر گرانقدر نازمحمد پقه را شنیدم و دنیا بر سرم ریخت. نمی دانستم با که درد دل کنم و با که بگریم. سرانجام به قلمم پناه بردم و سوگنامه ای نوشتم برای آن فرزند رشید ترکمن صحرا که در بسیاری از قلبهای جوان آن دیار ریشه عمیق دوستی و محبت را زده بود.
فردا ۲۳شهریور است یادآور همان روز تلخی که ترکمن صحرا رباعی سرای بزرگ خود را از دست داد. یاد آن شاعر فرهیخته ترکمن، یاد آن دوست گرامی و آن انسان دریادل گرامی باد!
به این خاطر سوگنامه ای را که روز رحلت دوست عزیزم نازمحمد نوشته بودم خدمت خوانندگان گرامی تقدیم می کنم تا یاد و خاطره ای باشد از آن گل نوشکفته ادبیات ترکمن که چشمان دریایی اش را چه زود به روی طوفان زندگی بست.
سفر جرگلان: فروردین ۱۳۷۷، از سمت راست ایستاده نفر پنجم نازمحمد پقه، وسط عبا ایشان از نبیره های مختوقلی(روحانی)، بعد از عبا ایشان نگارنده
گزیده رباعیهای مرحوم نازمحمد پقه در فایلmp3
تسلیت ( باش ساغلیغی)
با خبر شدیم که مادر یکی از دوستان خوب محفل ادبیمان آقای عبدالرحیم مرادی در گنبد فوت کرده است. بدین وسیله به این دوست گرامی تسلیت گفته برای آن مرحومه از بارگاه الهی اجر اخروی و رحمت ملکوتی مسئلت داریم.
حرمتلی دوستوم عبدالرحیم مرادی اجه نگیز پاخیرینگ آیریلانینی تازه اشیتدیم . الله رحمت اتسین باشینگیز ساغ بولسون.
شعر قین گورمه مندن همراه با دکلمه
دوستان عزیز! این بار شعری را که در دو سه سال اخیر نوشته بودم و در چندی از سایتها نیز منتشر شده بود در وبلاگ خود قرار می دهم با این تفاوت که دکلمه آن نیز همراه شعر هست. فکر می کنم این روش خوبی باشد برای کسانی که نمی توانند ترکمنی بخوانند یا در این زمینه تازه راه افتاده اند. این عزیزان در صورت علاقمندی می توانند متن را نگاه کنند و به صدا نیز گوش دهند. با این امید که موجب رضایت شما سروران شود. التماس دعا.
